10. Laat mijn volk gaan

De HEER zei: ‘Ik heb gezien hoe ellendig mijn volk er in Egypte aan toe is, ik heb hun jammerklachten over hun onderdrukkers gehoord, ik weet hoe ze lijden. Daarom ben ik afgedaald om hen uit de macht van de Egyptenaren te bevrijden, en om hen uit Egypte naar een mooi en uitgestrekt land te brengen, een land dat overvloeit van melk en honing, het gebied van de Kanaänieten, de Hethieten, Amorieten, Perizzieten, Chiwwieten en Jebusieten. 

 (Exodus 3:7-8)

400 jaar zijn voorbij, sinds Jakobs familie z’n toevlucht zocht in Egypte, omdat er hongersnood was. De omstandigheden zijn nu verandert en zijn nageslacht leeft in slavernij in Egypte. Zouden ze zich nog vatsgrijpen aan de belofte die God aan Abraham deed? Zouden ze nog een vaag besef hebben van hun bestemming?

Maar God… Door het hele verhaal van de bijbel heen, komt dit terug: Maar God… Het verhaal van de uittocht laat God zien als de Regisseur met honderden uitvoerenden, waarin ieder zijn rol zal spelen. De Hebreeuwse vroedvrouwen en Mozes’ ouders, en even later de dochter van de Farao, zorgen ervoor dat Mozes het overleeft en dat hij een bevoorrechte positie krijgt aan het hof van de Farao. Dan verschijnt Mozes op het toneel en krijgt de ongewenste rol van held en bevrijder. Ondertussen is de belangrijkste die in dit drama optreedt God zelf; en als Heer van hemel en aarde demonstreert hij zijn macht over de hele schepping – zichtbaar in de plagen, die een aanval zijn op de Egyptische goden (zie Exodus 12:12; Numeri 33:4).

Op de laatste avond, als de laatste plaag de farao op z’n knieën zal brengen, krijgen de Israëlieten een bijzondere instructie: ze moeten een maaltijd klaar maken van lam, bittere kruiden en ongedesemd brood. Verder moeten ze hun deurposten insmeren met het bloed van het lam. Zo begon het Paschafeest – omdat de Vernietiger voorbij zou gaan aan de huizen waar het bloed op de deurposten gesmeerd was. Dit feest moesten de Israëlieten voortaan elk jaar vieren om te gedenken. En het joodse volk heeft dat sindsdien gedaan.

Dit Pascha doet je denken aan de machtige roep en het reddend optreden van God, maar ook aan de identiteit en bestemming van zijn volk . Als zijn uitgekozen volk, zouden ze een erfenis ontvangen en een zegen zijn voor de wereld. Die zegen zou uiteindelijk pas echt de hele wereld bereiken na Gods tweede grote bevrijding. “Ons pesachlam, Christus, is geslacht” (1 Korinte 5:7), verklaard Paulus. Zo zouden alle volken door Jezus Christus delen in de zegen van Abraham (Galaten 3:14).

Dus Gods bedoeling voor ons vandaag is niet alleen om een zegen te ontvangen, maar dat wij ook die zegen doorgeven, waar God ons geplaatst heeft.

 Om te malen…

  1. De exodus wordt vaak gezien als een voorproefje van Jezus’ reddingswerk aan het kruis. Neem tijd om God ervoor te danken dat “Hij ons heeft gered uit de macht van de duisternis en ons overgebracht naar het rijk van zijn geliefde Zoon” (Kolossenzen 1:13)
  2. Hoe kunnen wij vandaag door onze woorden en daden een zegen zijn voor anderen?
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s